Interpellaties over de regeling van de terbeschikkingstelling (tbs) in het onderwijs

Donderdag 19 januari jl. behandelde de commissie onderwijs van het Vlaams Parlement twee interpellaties tot minister van Onderwijs Pascal Smet over het pensioen, het loopbaandebat en de regeling van de terbeschikkingstelling (TBS) in het Vlaamse onderwijs.

Deze twee interpellaties steunden op de vaststelling dat door de geplande verhoging van de leeftijd waarop men op vervroegd pensioen kan gaan, namelijk op 62 jaar, de instandhouding van de huidige leeftijdgrens van terbeschikkingstelling in het Vlaams onderwijs grote budgettaire consequenties voor de Vlaamse overheid heeft. Dit federaal voornemen creëert dan ook heel wat onduidelijkheid, niet alleen over de praktische en concrete gevolgen van het federale beleidsvoornemen op het Vlaamse systeem van terbeschikkingstelling, maar ook over de wijze waarop de Vlaamse overheid hierop zal reageren.

In zijn tussenkomst vond commissievoorzitter Boudewijn Bouckaert het een eigenaardige situatie dat het enerzijds een lid van de CD&V-fractie in het Vlaams Parlement is, namelijk Jos De Meyer, die wijst op de onrust in het Vlaamse onderwijsveld die het federale beleidsvoornemen veroorzaakt, en het anderzijds de CD&V-voorzitter is die dit federale beleidsvoornemen mee heeft bewerkstelligd en ondersteund. Met consistent beleid heeft de CD&V het blijkbaar nog steeds moeilijk.

Boudewijn Bouckaert wees erop dat de Vlaamse regering spoedig moet overgaan tot een sluitende uitwerking en invulling van de thematiek van de eindeloopbaan en TBS in het Vlaams onderwijs als reactie op het federale beleidsvoornemen, en uitte hierbij de wens dat de Vlaamse regering hierbij zou vertrekken vanuit een tweevoudig startbasis:

-          enerzijds vanuit het principe dat het lerarenberoep geen speciale privilegies vereist aangezien iedereen langer moet werken door de globaal gestegen gemiddelde levensduur,

-          maar anderzijds vanuit een objectief verantwoordbaar gegeven dat werken met kinderen en jong-volwassenen leidt tot een probleem van psychologische belasting voor oudere leerkrachten en tot een mogelijke burn-out, wat op zijn beurt kan leiden tot minder kwalitatief hoogstaand onderwijs.

Concreet vroeg Boudewijn Bouckaert aan de Vlaamse Regering bij de hervorming van de TBS enerzijds de vereiste leeftijd van de TBS op te trekken tot 60 jaar, maar anderzijds regelingen in scholen toe te laten die ‘uitgebluste’ leerkrachten vanaf 58 jaar in staat stellen (deels) andere werktaken binnen het school te verrichten, alsook te voorzien in overgangsregelingen die objectief gerechtvaardigde verwachtingen in het onderwijsveld niet beschamen.

Tot slot pleitte Boudewijn Bouckaert er voor dat de Vlaamse regering bij een volgende staatshervorming zou ijveren voor een volledige regionalisering van de pensioenregeling van Vlaamse ambtenaren en onderwijskrachten om zo dergelijke onrustwekkende situaties te vermijden en te komen tot een optimale regeling inzake de eindeloopbaanthematiek.

 

Comments are closed.